វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជីបអូចៗ
គុ.កិ. [ជីប-អូច-ជីប-អូច]
(ព.សា.) ពាក្យសម្រាប់និយាយសំដៅដល់ចលនានៃមាត់ជាដើមដែលបើកបិទបន្តិចៗចុះឡើងៗញយដង។ បើនៅក្នុងពេលសូត្រធម៌ ស្ដោះផ្លុំ បន់ស្រន់ រអ៊ូរទាំជាដើម គឺមានបន្លឺនូវសំឡេងតិចៗមិនឱ្យអ្នកផ្សេងឮ :
(ព.សា.) ពាក្យសម្រាប់និយាយសំដៅដល់ចលនានៃមាត់ជាដើមដែលបើកបិទបន្តិចៗចុះឡើងៗញយដង។ បើនៅក្នុងពេលសូត្រធម៌ ស្ដោះផ្លុំ បន់ស្រន់ រអ៊ូរទាំជាដើម គឺមានបន្លឺនូវសំឡេងតិចៗមិនឱ្យអ្នកផ្សេងឮ :
(ព.សា.) ពាក្យសម្រាប់និយាយសំដៅដល់ចលនានៃមាត់ជាដើមដែលបើកបិទបន្តិចៗចុះឡើងៗញយដង។ បើនៅក្នុងពេលសូត្រធម៌ ស្ដោះផ្លុំ បន់ស្រន់ រអ៊ូរទាំជាដើម គឺមានបន្លឺនូវសំឡេងតិចៗមិនឱ្យអ្នកផ្សេងឮ :
“គាត់អុជធូបបន់ធ្វើមាត់ជីបអូចៗ។”