ជុក

ដែលទ្រុបទ្រុល, ណែនណាន់, ទ្រលោម :

កំប៉ូតសក់ ឬផ្នួងសក់ (នៃកុមារឬកុមារី) ដែលកោរទុកឱ្យនៅតែត្រង់បង្ហើយ :

(ម.ព. ដកជុក)។

ដកសក់ ឬកោរសក់ក្រឡឹងជាជ្រលងតូចត្រង់កណ្ដាលទុកឱ្យមានលំនាំដូចជាជុក ជាលម្អដោយយ៉ាងរបស់ស្ត្រី (ទុកសក់បែបនេះមានប្រើខ្លះតែក្នុងសម័យពីដើម, លើកលែងប្រើតាំងពីក្នុងកាលចុងរាជ្យ នៃព្រះបាទសម្ដេចព្រះនរោត្តមរៀងមក)។