វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជុច
ន. [ជុច]
ប្រដាប់នេសាទត្រីមួយប្រភេទ ត្បាញប្រទាក់ជាក្រឡាដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើម មានសណ្ឋានទ្រវែង ត្បាញភ្ជិតបាត ទុកមាត់ឱ្យនៅច្រហ សម្រាប់ដាក់ត្រីធំឱ្យស្ទុះចូលជាប់ថយក្រោយពុំរួច :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់នេសាទត្រីមួយប្រភេទ ត្បាញប្រទាក់ជាក្រឡាដោយបន្ទោះផ្ដៅជាដើម មានសណ្ឋានទ្រវែង ត្បាញភ្ជិតបាត ទុកមាត់ឱ្យនៅច្រហ សម្រាប់ដាក់ត្រីធំឱ្យស្ទុះចូលជាប់ថយក្រោយពុំរួច :
ឧទាហរណ៍
“ដាក់ជុច, ត្រីរ៉ស់ជាប់ជុច។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់