វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជួង
ន. [ជួង]
របស់ដែលធ្វើដោយលោហជាតិសណ្ឋានដូចកណ្ដឹងដាក់ក្នុងវត្តអារាម ឬ សាលារៀនសម្រាប់វាយឱ្យសញ្ញាគ្នា។
របស់ដែលធ្វើដោយលោហជាតិសណ្ឋានដូចកណ្ដឹងដាក់ក្នុងវត្តអារាម ឬ សាលារៀនសម្រាប់វាយឱ្យសញ្ញាគ្នា។
របស់ដែលធ្វើដោយលោហជាតិសណ្ឋានដូចកណ្ដឹងដាក់ក្នុងវត្តអារាម ឬ សាលារៀនសម្រាប់វាយឱ្យសញ្ញាគ្នា។
“”