វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជួសជុល
[ជួស-ជុល]
កែកុន ប៉ះប៉ុនវត្ថុដែលខូចឱ្យប្រើការបានល្អឡើងវិញ :
កែកុន ប៉ះប៉ុនវត្ថុដែលខូចឱ្យប្រើការបានល្អឡើងវិញ :
កែកុន ប៉ះប៉ុនវត្ថុដែលខូចឱ្យប្រើការបានល្អឡើងវិញ :
“ជួសជុលម៉ូតូ, ជួសជុលរថយន្ត។”
ប៉ះប៉ូវផ្លូវចិត្តឱ្យបានប្រសើរឡើងវិញ :
“សំណងជួសជុលផ្លូវចិត្ត។”