វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងកាង
ន. [ជើង-កាង]
(ព.សា) អ្នកលេងប្រចាំទីកន្លែងណាមួយដោយប្រើអំណាចខ្លួនគ្រប់គ្រងទីនោះ (ច្រើនប្រើក្នុងន័យអវិជ្ជមាន) :
(ព.សា) អ្នកលេងប្រចាំទីកន្លែងណាមួយដោយប្រើអំណាចខ្លួនគ្រប់គ្រងទីនោះ (ច្រើនប្រើក្នុងន័យអវិជ្ជមាន) :
(ព.សា) អ្នកលេងប្រចាំទីកន្លែងណាមួយដោយប្រើអំណាចខ្លួនគ្រប់គ្រងទីនោះ (ច្រើនប្រើក្នុងន័យអវិជ្ជមាន) :
“ជើងកាងក្លឹបរាត្រី ជើងកាងបនល្បែង។”