វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងទៀន
ន. [ជើង-ទៀន]
ប្រដាប់ធ្វើដោយថ្ម ឬឈើជាដើម ក្រឡឹងមានក្បាច់រំហួតមានកន្ទួត សម្រាប់ដាក់កល់បង្កាន់ដៃ ឬដាក់ជាលម្អការរចនាទាំងពួង។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ប្រដាប់ធ្វើដោយថ្ម ឬឈើជាដើម ក្រឡឹងមានក្បាច់រំហួតមានកន្ទួត សម្រាប់ដាក់កល់បង្កាន់ដៃ ឬដាក់ជាលម្អការរចនាទាំងពួង។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ប្រដាប់សម្រាប់បិទទៀន។
ឧទាហរណ៍
“”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់