វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងពេល
ន. [ជើង-ពេល]
ពេលឱកាសជាចន្លោះបានការរបស់អ្នកស្វែងរករឿងរកទោស :
ពេលឱកាសជាចន្លោះបានការរបស់អ្នកស្វែងរករឿងរកទោស :
ពេលឱកាសជាចន្លោះបានការរបស់អ្នកស្វែងរករឿងរកទោស :
“ចាំមើលជើងពេល គឺចាំមើលចន្លោះទោសដែលល្មមចាប់ហេតុបាន។”
(ហៅក្លាយមកជា ជើងភេល ក៏មាន, គួរកុំប្រើ)។