វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ជើងរមាំង

ន. [ជើង-រ-មាំង]

ឈើឬឫស្សីមានចម្ពាមពីកំណើត ឬទើបចងបង្កើតជាចម្ពាមខាងចុង សម្រាប់ទល់ដោយលើកសសរ ឬដងអ្វីឱ្យឈរត្រង់ឡើង។

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ឈើឬឫស្សីមានចម្ពាមពីកំណើត ឬទើបចងបង្កើតជាចម្ពាមខាងចុង សម្រាប់ទល់ដោយលើកសសរ ឬដងអ្វីឱ្យឈរត្រង់ឡើង។

ឧទាហរណ៍

“”

ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ

ទម្រង់ពាក្យ

ពាក្យផ្សំ

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់