វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងរមាំង
ន. [ជើង-រ-មាំង]
ឈើឬឫស្សីមានចម្ពាមពីកំណើត ឬទើបចងបង្កើតជាចម្ពាមខាងចុង សម្រាប់ទល់ដោយលើកសសរ ឬដងអ្វីឱ្យឈរត្រង់ឡើង។
ឈើឬឫស្សីមានចម្ពាមពីកំណើត ឬទើបចងបង្កើតជាចម្ពាមខាងចុង សម្រាប់ទល់ដោយលើកសសរ ឬដងអ្វីឱ្យឈរត្រង់ឡើង។
ឈើឬឫស្សីមានចម្ពាមពីកំណើត ឬទើបចងបង្កើតជាចម្ពាមខាងចុង សម្រាប់ទល់ដោយលើកសសរ ឬដងអ្វីឱ្យឈរត្រង់ឡើង។
“”