វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងអាធារ
ន. [ជើង-អា-ធា]
ប្រដាប់សម្រាប់ទ្រគម្ពីរ,ប្រដាប់សម្រាប់រង, សម្រាប់ទ្រសៀវភៅ ដើម្បីស្រួលអានមិនបាច់កាន់ទ្រ ថ្នម :
ប្រដាប់សម្រាប់ទ្រគម្ពីរ,ប្រដាប់សម្រាប់រង, សម្រាប់ទ្រសៀវភៅ ដើម្បីស្រួលអានមិនបាច់កាន់ទ្រ ថ្នម :
ប្រដាប់សម្រាប់ទ្រគម្ពីរ,ប្រដាប់សម្រាប់រង, សម្រាប់ទ្រសៀវភៅ ដើម្បីស្រួលអានមិនបាច់កាន់ទ្រ ថ្នម :
“កាលពីក្នុងសម័យដែលពុំទាន់មានសាលាបាលីរបស់រាជរដ្ឋាភិបាលនៅឡើយ, ភិក្ខុសាមណេរអ្នករៀនប្រែបាលី សុទ្ធតែមានជើងអាធារតម្កល់គម្ពីររៀន។”
(ម.ព. ជើងអាធារទេសន៍)។
“”
ជើងអាធារធំខ្ពស់សម្រាប់ដំឡើងដាក់បញ្ឈរពីមុខគ្រែធម្មាសន៍តម្កល់គម្ពីរទេសនា។
“”
ជើងអាធារតូចសម្រាប់ដំឡើងទ្រសាស្ត្រារៀន។
“”