វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ជើងឧបោសថ៍

ន. [ជើង-អ៊ុ-បោស]

(ព.ប្រ.) ព្រះសង្ឃដែលធ្វើឧបោសថ៍ សុទ្ធតែមានសាមគ្គីព្រមព្រៀងគ្នា ឥតមានសេចក្ដីរង្កៀសគ្នាទៅវិញទៅមកទើបធ្វើបាន។ គេច្រើនយកពាក្យនេះមកប្រៀបនឹងមនុស្សទាំងពួង ដែលមានគ្នាតាំងពីពីរនាក់ឡើងទៅ ហើយដែលមានសេចក្ដីស្រឡាញ់រាប់រកគ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ទោះបីទៅណា ឬធ្វើការអ្វី ក៏តែងតែទៅ, តែងតែធ្វើជាមួយគ្នាជាដរាប, អ្នកផងតែងហៅមនុស្សទាំងនោះថា :

រក្សាទុកក្នុងបញ្ជី រំលឹកពាក្យនេះ
ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

(ព.ប្រ.) ព្រះសង្ឃដែលធ្វើឧបោសថ៍ សុទ្ធតែមានសាមគ្គីព្រមព្រៀងគ្នា ឥតមានសេចក្ដីរង្កៀសគ្នាទៅវិញទៅមកទើបធ្វើបាន។ គេច្រើនយកពាក្យនេះមកប្រៀបនឹងមនុស្សទាំងពួង ដែលមានគ្នាតាំងពីពីរនាក់ឡើងទៅ ហើយដែលមានសេចក្ដីស្រឡាញ់រាប់រកគ្នាយ៉ាងជិតស្និទ្ធ ទោះបីទៅណា ឬធ្វើការអ្វី ក៏តែងតែទៅ, តែងតែធ្វើជាមួយគ្នាជាដរាប, អ្នកផងតែងហៅមនុស្សទាំងនោះថា :

ឧទាហរណ៍

“គេត្រូវជើងឧបោសថ៍គ្នាណាស់។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់
កន.កកគុ.កិ., គុ.កករន.