វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជើងឯក
ន. [ជើង-អែក]
អ្នកដែលស្ទាត់ជំនាញយ៉ាងឆើតក្នុងមុខការអ្វីមួយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
អ្នកដែលស្ទាត់ជំនាញយ៉ាងឆើតក្នុងមុខការអ្វីមួយ :
ឧទាហរណ៍
“ពួកអ្នកទាំងប៉ុន្មាននេះសុទ្ធតែជើងឯកហើយ។”
២
វត្ថុឬវិញ្ញាសាដែលពួកអ្នកប្រកួតពីកីឡាបានទទួលដោយមានជ័យជម្នះផ្ដាច់គេ :
ឧទាហរណ៍
“ជើងឯកត្រូវបានទៅខាងសហព័ន្ធកីឡាខ្មែរ។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់