វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជឿ
កិ. [ជឿ]
ចុះចិត្តស៊ប់ដោយយល់ថាពិត, យកចិត្តទុកដាក់ថាជាការមែន :
ចុះចិត្តស៊ប់ដោយយល់ថាពិត, យកចិត្តទុកដាក់ថាជាការមែន :
ចុះចិត្តស៊ប់ដោយយល់ថាពិត, យកចិត្តទុកដាក់ថាជាការមែន :
“ត្រូវជឿកម្មនិងផលនៃកម្ម។”
យករបស់គេមកមុន ដោយទិញមិនទាន់សងថ្លៃ ព្រោះអ្នកលក់ទុកចិត្តថាអ្នកទិញនឹងសងថ្លៃជាប្រាកដ :
“ជឿទំនិញគេ; លក់ជឿ, ទិញជឿ។”