វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជៀស្ឋជ័យ
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បងទាំងមានជ័យជម្នះផង; ឬមានជ័យជម្នះលើអ្នកដែលជាចម្បង (ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បងទាំងមានជ័យជម្នះផង; ឬមានជ័យជម្នះលើអ្នកដែលជាចម្បង (ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បងទាំងមានជ័យជម្នះផង; ឬមានជ័យជម្នះលើអ្នកដែលជាចម្បង (ពាក្យសម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
“បពិត្រព្រះបាទជៀស្ឋជ័យ សូមស្ដេចវិលវៃ កុំបីបង្អង់នៅយូរ។”
(ប្រើជា ជេស្ឋជ័យ ក៏មាន)។