វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជេដ្ឋា
គុ., ន. [ជេត-ឋា]
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បង; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា "បង" :
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បង; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា "បង" :
ដែលជាធំបំផុត, ចម្រើនបំផុត, ជាចម្បង, ជាច្បង; ច្រើនប្រើជា (រ.ស.) ថា "បង" :
“សម្ដេចព្រះជេដ្ឋា, ព្រះជេដ្ឋា; ព្រះជេដ្ឋាធិរាជ។”