វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជោតិកាចារ្យ
ន. [ជោ-តិ-កា-ចា]
អាចារ្យ (ហោរ, រាជបុរោហិត) អ្នកទាយហេតុអាក្រក់ល្អតាមដំណើរពន្លឺឯអាកាសមានផ្កាយដុះកន្ទុយជាដើម។
អាចារ្យ (ហោរ, រាជបុរោហិត) អ្នកទាយហេតុអាក្រក់ល្អតាមដំណើរពន្លឺឯអាកាសមានផ្កាយដុះកន្ទុយជាដើម។
អាចារ្យ (ហោរ, រាជបុរោហិត) អ្នកទាយហេតុអាក្រក់ល្អតាមដំណើរពន្លឺឯអាកាសមានផ្កាយដុះកន្ទុយជាដើម។
“”