វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជោះ
កិ. [ជោះ]
ឆ្កឹះ, ចោះ, គោះបំបែក :
ឆ្កឹះ, ចោះ, គោះបំបែក :
ឆ្កឹះ, ចោះ, គោះបំបែក :
“ជោះបន្លា, ជោះពងមាន់, ជោះអុត។”
ដាក់អង្គញ់មួយទ្រាប់ហើយយកអង្គញ់មួយទៀតមកដំពីលើ (ល្បែងបោះអង្គញ់) :
“អ្នកចាញ់ត្រូវគេជោះឡើងជាំជង្គង់។”
(ម.ព. បន្លា ផង)។