វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជៅ
ន. [ជៅ]
ចំបើងដែលបែននៅជជុះយកគ្រាប់ស្រូវម្ដងទៀត ហើយទើបសម្រេចទៅជាចំបើងមែនទែន។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ចំបើងដែលបែននៅជជុះយកគ្រាប់ស្រូវម្ដងទៀត ហើយទើបសម្រេចទៅជាចំបើងមែនទែន។
ឧទាហរណ៍
“”
២
ពាក្យសម្រាប់និយាយផ្សំនឹងពាក្យ ជាតិ ថា ជាតិជៅ គឺរសជាតិសំខាន់ដែលមានប្រចាំក្នុងអាហារ ក្នុងគ្រឿងបរិភោគគ្រប់ប្រភេទ ឬក្នុងតម្រេក :
ឧទាហរណ៍
“សម្លនេះមានជាតិជៅណាស់, ឱ្យស្គាល់ជាតិជៅម្ហូបស្រុកលើម្ដង!”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់