វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជំងឺចិត្ត
ន. [ជំ-ងឺ-ចិត]
ការទទួលរងនូវការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ផ្លូវអារម្មណ៍ ឬកិត្តិយសពីទង្វើរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ :
ការទទួលរងនូវការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ផ្លូវអារម្មណ៍ ឬកិត្តិយសពីទង្វើរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ :
ការទទួលរងនូវការប៉ះទង្គិចផ្លូវចិត្ត ផ្លូវអារម្មណ៍ ឬកិត្តិយសពីទង្វើរបស់បុគ្គលណាម្នាក់ :
“អ្នករងគ្រោះបានទទួលសំណងជំងឺចិត្តសមល្មម។”