វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជំនង់
ន. [ជំ-នង់]
ការជង់, ការមុតទល់ពីខាងក្រោម; ឈើឬដែកស្រួចសម្រាប់ជង់ :
ការជង់, ការមុតទល់ពីខាងក្រោម; ឈើឬដែកស្រួចសម្រាប់ជង់ :
ការជង់, ការមុតទល់ពីខាងក្រោម; ឈើឬដែកស្រួចសម្រាប់ជង់ :
“វាដើរពុំរួចទេ ព្រោះមានជំនង់ជើងដោយចម្រូង; ជាន់ប៉ះលើ ជំនង់។”