វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជំនាប់
ន. [ជំ-នាប់]
ទីដែលជាប់ទឹក, ទីដែលទប់ខាំងជីជាតិដែលធ្លាក់អំពីភ្នំមកឱ្យជាប់នៅ :
ទីដែលជាប់ទឹក, ទីដែលទប់ខាំងជីជាតិដែលធ្លាក់អំពីភ្នំមកឱ្យជាប់នៅ :
ទីដែលជាប់ទឹក, ទីដែលទប់ខាំងជីជាតិដែលធ្លាក់អំពីភ្នំមកឱ្យជាប់នៅ :
“ជំនាប់ភ្នំ។”
ឈ្មោះភូមិភាគមួយក្នុងខេត្តកំពត។
“”