វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជំនីក
គុ. [ជំ-នីក]
ដែលកើតពីការជីក :
ដែលកើតពីការជីក :
ដែលកើតពីការជីក :
“ពាមជំនីក, ព្រែកជំនីក គឺពាម, ព្រែកដែលគេជីក (ដែលមិនមែនកើតឯង)។”
ការជីក, អំពើដែលជីក :
“ស្រះនេះរាក់ណាស់, បើចង់ឱ្យទឹកដក់បានច្រើនទាល់តែធ្វើជំនីកថែមទៀត។”
ស្នាមដែលជីក :
“ត្រូវលុបជំនីកខាងនេះចោលចេញ កុំឱ្យមានស្នាមក្រហេងក្រហូងច្រើនពេក។”