វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជំនែង
ន. [ជំ-នែង]
ការជែង, ការដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខគេ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ការជែង, ការដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខគេ :
ឧទាហរណ៍
“បើកបររថយន្ត កុំគប្បីឆ្លៀតប្រើជំនែងដោយខុសរបៀបច្បាប់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ ការជែង, ការដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខគេ :
ការជែង, ការដណ្ដើមទៅឱ្យបាននៅពីខាងមុខគេ :
“បើកបររថយន្ត កុំគប្បីឆ្លៀតប្រើជំនែងដោយខុសរបៀបច្បាប់។”