វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជ័រ
ន. [ជ័រ]
ខ្លាញ់រុក្ខជាតិ, លតាជាតិ ឬតិណជាតិចំពូកខ្លះ មានសម្បុរផ្សេងៗ មានលក្ខណៈស្អិត។
ខ្លាញ់រុក្ខជាតិ, លតាជាតិ ឬតិណជាតិចំពូកខ្លះ មានសម្បុរផ្សេងៗ មានលក្ខណៈស្អិត។
ខ្លាញ់រុក្ខជាតិ, លតាជាតិ ឬតិណជាតិចំពូកខ្លះ មានសម្បុរផ្សេងៗ មានលក្ខណៈស្អិត។
“”
ជ័រដែលយកបានពីដើមកៅស៊ូ :
“តម្លៃជ័រកៅស៊ូធ្លាក់ចុះបន្តិចនាចុងរដូវប្រមូលផល។”
ជ័រដែលចេញ ព្រោះកម្ដៅភ្លើងឆេះរណ្ដៅជ័រ កាលនៅក្ដៅរាវថ្លា លុះអស់អំណាចក្ដៅក៏កករឹងក្ដាំង។
“”
ជ័រដែលហូរចេញឯងអំពីឈើផ្ចឹកជាដើម កករឹងស្រួយ។
“”
ទឹកសុក្កៈ (ពាក្យបញ្ជៀស ដោយប្រដូចនឹងជ័រនៃចេក)។
“”
ជ័រមានពិស សម្រាប់លាបគ្រឿងប្រហារមានព្រួញជាដើម។
“”
ជ័រដែលចេញអំពីរណ្ដៅជ័រនៅក្រោមដើមត្រាចឬដើមឈើទាល មានលក្ខណៈរាវ, ជ្រាយ, ទន់។
“”
ជ័រដែលគេស្ល ឬដែលគេដំឱ្យបែកសាច់ស្អិតខ្លាំង សម្រាប់ដាក់ឱ្យជាប់សត្វបក្សី។
“”
ជ័រសម្រាប់ដុសលុបស្នាម, គំនូស, អក្សរ ដែលគូស, ដែលសរសេរដោយខ្មៅដៃ ឬដោយទឹកសរសេរ, ហៅ កៅស៊ូលុប ក៏បាន។
“”