វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជ្រក់
ន. [ជ្រក់]
របស់បរិភោគធ្វើដោយបន្លែ ឬ ដោយផ្កាឈើ, ផ្លែឈើដាក់ទឹកដាក់អំបិល ត្រាំទុកឱ្យមានរសជូរ :
របស់បរិភោគធ្វើដោយបន្លែ ឬ ដោយផ្កាឈើ, ផ្លែឈើដាក់ទឹកដាក់អំបិល ត្រាំទុកឱ្យមានរសជូរ :
របស់បរិភោគធ្វើដោយបន្លែ ឬ ដោយផ្កាឈើ, ផ្លែឈើដាក់ទឹកដាក់អំបិល ត្រាំទុកឱ្យមានរសជូរ :
“ជ្រក់ស្ពៃ, ជ្រក់ត្រពាំង។”
ធ្វើជ្រក់; ផ្សំគ្រឿងម្ហូបដែលហៅថា ជ្រក់។
“”
(ព.ប្រ.) ពោលពាក្យបៀតបៀនស្ដីបន្ទោសញយៗ :
“គាត់ចេះតែជ្រក់រាល់ព្រឹករាល់ល្ងាច។”
ស្ដី, ជេរ, បន្ទោសញយៗ ទាល់តែជ្រេញចិត្តគំនិត។
“”