វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជ្រលៀក
គុ.កិ. [ជ្រ-លៀក]
ដែលដេកស្ដូកស្ដឹងរហិតរហៃ ព្រោះអស់កម្លាំង, ឬព្រោះមានជំងឺធ្ងន់នៅសល់តែដង្ហើមបន្តិចៗ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
២ ន័យនិយមន័យ
១
ដែលដេកស្ដូកស្ដឹងរហិតរហៃ ព្រោះអស់កម្លាំង, ឬព្រោះមានជំងឺធ្ងន់នៅសល់តែដង្ហើមបន្តិចៗ :
ឧទាហរណ៍
“អ្នកជំងឺដេកជ្រលៀក។”
២
ស្រទៀក, ចំអៀក, ដែលយឺតយូរពន់ពេក :
ឧទាហរណ៍
“ធ្វើការរកស៊ីកុំចំអៀក ជ្រលៀកឱ្យស្មារតីរលត់…។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់