វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ជ្រួល
ន. [ជ្រួល]
ច្រវាក់ដែលមានរង្វង់វែងៗ ចាប់ភ្ជាប់គ្នា (ច្រវាក់ជង្គង់គ្រៀល)។
ច្រវាក់ដែលមានរង្វង់វែងៗ ចាប់ភ្ជាប់គ្នា (ច្រវាក់ជង្គង់គ្រៀល)។
ច្រវាក់ដែលមានរង្វង់វែងៗ ចាប់ភ្ជាប់គ្នា (ច្រវាក់ជង្គង់គ្រៀល)។
“”
ផ្អើលរជើបរជោ :
“ពួកម្រឹគផ្អើលជ្រួល។”
ជ្រួលរញ៉ាល់រចល់។
“”
ជ្រួលជាពួកជាក្រុម ពូនចុះពូនឡើង។
“”
រំភើបញាប់ញ័រក្នុងអារម្មណ៍ ព្រោះចង់បានឬចង់ធ្វើអ្វីមួយ :
“ជ្រួលជ្រើមដូចត្រូវមន្តស្នេហ៍។”
(ប្រើជា ច្រួល ក៏មាន)។