វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្មោល
គុ. [ឈ្មោល]
ដែលមានភេទជាប្រុស; និយាយតែពីសត្វតិរច្ឆាន និងដើមឈើខ្លះ :
ដែលមានភេទជាប្រុស; និយាយតែពីសត្វតិរច្ឆាន និងដើមឈើខ្លះ :
ដែលមានភេទជាប្រុស; និយាយតែពីសត្វតិរច្ឆាន និងដើមឈើខ្លះ :
“គោឈ្មោល, សេះឈ្មោល; ត្នោតឈ្មោល, ល្ហុងឈ្មោល។”
(ព.ផ្ទ. ញី)។