វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្លានពាន
កិ. [ឈ្លាន-ពាន]
ទន្ទ្រានចូលទៅក្នុងទឹកដីប្រទេសដទៃដោយកម្លាំងទ័ព :
ទន្ទ្រានចូលទៅក្នុងទឹកដីប្រទេសដទៃដោយកម្លាំងទ័ព :
ទន្ទ្រានចូលទៅក្នុងទឹកដីប្រទេសដទៃដោយកម្លាំងទ័ព :
“ទ័ពសត្រូវចូលឈ្លានពាន។”
ដែលមានអាការៈគឃ្លើន, រលោរលាំ, បំពានលើ :
“មនុស្សឈ្លានពាន, សម្ដីឈ្លានពាន, អំពើឈ្លានពាន។”