វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្លាស
គុ. [ឈ្លាស]
ប៉ិន, ប្រសប់, ស្ទាត់ :
ប៉ិន, ប្រសប់, ស្ទាត់ :
ប៉ិន, ប្រសប់, ស្ទាត់ :
“ប្រាជ្ញាឈ្លាស, គំនិតឈ្លាស, មនុស្សឈ្លាស។”
ដែលប៉ិនប្រសប់, ដែលល្អប្រពៃ, ដែលជាបុណ្យ, ដែលមានប្រាជ្ញាយល់ដឹងអស់អាថ៌សព្វគ្រប់។
“”
ប៉ិនរហ័ស, វាងវៃ (ប្រើជា ឆ្លាត, ឆ្លាស ផងដែរ)។
“”