វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្លៀស
កិ. [ឈ្លៀស]
ស្កាត់កែនយកពាហនៈឬយកមនុស្សមកប្រើជារាជការបណ្ដើរសិន ដោយបន្ទាន់ការប្រញឹកប្រញាប់ :
ស្កាត់កែនយកពាហនៈឬយកមនុស្សមកប្រើជារាជការបណ្ដើរសិន ដោយបន្ទាន់ការប្រញឹកប្រញាប់ :
ស្កាត់កែនយកពាហនៈឬយកមនុស្សមកប្រើជារាជការបណ្ដើរសិន ដោយបន្ទាន់ការប្រញឹកប្រញាប់ :
“ឈ្លៀសរទេះ, ឈ្លៀសគោ, ឈ្លៀសមនុស្ស។”