វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ឈ្លេច
កិ. [ឈ្លិច]
ចាប់ច្របាច់ដើម្បីឱ្យបែក, ឱ្យពៀច, ឱ្យទ្រុឌ, ឱ្យទ្រោម (ញេច)។
ចាប់ច្របាច់ដើម្បីឱ្យបែក, ឱ្យពៀច, ឱ្យទ្រុឌ, ឱ្យទ្រោម (ញេច)។
ចាប់ច្របាច់ដើម្បីឱ្យបែក, ឱ្យពៀច, ឱ្យទ្រុឌ, ឱ្យទ្រោម (ញេច)។
“”
ឈ្លេចហើយឈ្លីផង។
“”
(ព.ប្រ.) សង្កត់សង្កិន, ញាំញីឥតប្រណី។
“”
ជជីកសួរសង្កេត ដោយអាការៈចុចចោះចំរឿង, ចំហេតុ។
“”