វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ញ៉ាំង
កិ. [ញ៉ាំង]
ប្រើ, បង្គាប់ :
ប្រើ, បង្គាប់ :
ប្រើ, បង្គាប់ :
“គ្រូញ៉ាំងសិស្សឱ្យរៀន, ញ៉ាំងចិត្តឱ្យជ្រះថ្លា។”
ញ៉ាំងជម្លោះឱ្យកើតមានឡើង (សម្រាប់ប្រើក្នុងកាព្យ) :
“កុំនៅញ៉ាំងឈ្លោះ កុំស្ដាប់អសុរោះ កុំស្ដាប់អាស្រូវ កុំដើរពានស្កុន កុំស្កាត់ច្រកផ្លូវ កុំធ្វើស្រែស្រូវ នៅផ្លូវដំរី។ ... (សាស្ត្រាច្បាប់ រាជនេតិ ជាព្រះនិពន្ធនៃព្រះរាជសម្ភារ)។”
(គួរកុំច្រឡំប្រើជា គ្រូញ៉ាំងឱ្យសិស្សរៀន)។