វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ញ៉ិកញ៉ក់
គុ.កិ., គុ. [ញ៉ិក-ញ៉ក់]
ដែលង៉ិកង៉ក់ រម៉េះរម៉ោះ ដោយអាការៈមាយា (ច្រើននិយាយចំពោះតែស្ត្រី ឬកូនក្មេង) :
ដែលង៉ិកង៉ក់ រម៉េះរម៉ោះ ដោយអាការៈមាយា (ច្រើននិយាយចំពោះតែស្ត្រី ឬកូនក្មេង) :
ដែលង៉ិកង៉ក់ រម៉េះរម៉ោះ ដោយអាការៈមាយា (ច្រើននិយាយចំពោះតែស្ត្រី ឬកូនក្មេង) :
“ដើរញ៉ិកញ៉ក់; ដំណើរញ៉ិកញ៉ក់, ឫកញ៉ិកញ៉ក់។”
(ម.ព. ញ៉ាំញ៉ើ ផង)។