វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដង្ហើម
ន. [ដង់-ហើម]
ខ្យល់ដែលមនុស្ស ឬសត្វដកចេញចូល :
ខ្យល់ដែលមនុស្ស ឬសត្វដកចេញចូល :
ខ្យល់ដែលមនុស្ស ឬសត្វដកចេញចូល :
“មួយដង្ហើម (មួយខណៈតូច)។”
ដកខ្យល់ដង្ហើមចេញចូលមានសភាពយឺតហើយវែងខុសធម្មតា :
“គាត់ដកដង្ហើមធំនៅពេលពិបាកចិត្ត។”
ទាន់ពេលដែលអ្នកណាម្នាក់រៀបនឹងផុតដង្ហើម :
“គាត់មកទាន់ដង្ហើមឪពុកក្មេក។”
ផ្អាកដកដង្ហើមមួយរយៈ ដូចជានៅពេលចុះមុជទឹកជាដើម :
“អ្នកមុជទឹកខ្លះអាចអត់ដង្ហើមបានយូរ, អត់ដង្ហើមបន្តិចទៅ ធូលីហុយចូលច្រើនណាស់!”