វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដណ្ដប់
កិ., គុ.កិ. [ដន់-ដប់]
គ្របខ្លួនដោយសំពត់ :
គ្របខ្លួនដោយសំពត់ :
គ្របខ្លួនដោយសំពត់ :
“ដណ្ដប់សំពត់, ដណ្ដប់ភួយ, ដណ្ដប់ក្រមា។”
ដើរ ឬបោលបៀតខ្លួនប៉ះទប់នឹងទូករទេះ (គោ) :
“អាមួយខាងឆ្វេង ចេះតែដណ្ដប់ទូករទេះ។”
ថែមដប់។ ប្រើជាមួយចំនួនដប់ បូកនឹងមួយដល់ប្រាំបួន :
“មួយដណ្ដប់ ពីរដណ្ដប់ គឺ ដប់មួយ ដប់ពីរ។”