វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដាច់ខាត
គុ., គុ.កិ. [ដាច់-ខាត]
ទាំងស្រុង, ពេញលេញ, មិនប្រៀបធៀប; ដែលពុំមានការបន្ធូរបន្ថយ; ដែលពុំមានអ្វីរារាំងបាន :
ទាំងស្រុង, ពេញលេញ, មិនប្រៀបធៀប; ដែលពុំមានការបន្ធូរបន្ថយ; ដែលពុំមានអ្វីរារាំងបាន :
ទាំងស្រុង, ពេញលេញ, មិនប្រៀបធៀប; ដែលពុំមានការបន្ធូរបន្ថយ; ដែលពុំមានអ្វីរារាំងបាន :
“តម្លៃដាច់ខាត, ល្អៀងដាច់ខាត, សំឡេងភាគច្រើនដាច់ខាត; គោលជំហរដាច់ខាត, បញ្ជាដាច់ខាត, ប្ដេជ្ញាដាច់ខាត។”