វចនា.
វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម

ដាច់ស្រេច

គុ., គុ.កិ. [ដាច់-ស្រាច់]

ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :

ស្វែងយល់ពីពាក្យ

និយមន័យ

១ ន័យ
១

ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :

ឧទាហរណ៍

“ដំណោះស្រាយដាច់ស្រេច, កាត់ក្ដីវិវាទឱ្យដាច់ស្រេច, លែងលះគ្នាមិនទាន់ដាច់ស្រេច។”

បន្តរៀនទៀត

ពាក្យដែលអ្នកអាចចូលចិត្ត

មើលទាំងអស់