វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដាច់ស្រេច
គុ., គុ.កិ. [ដាច់-ស្រាច់]
ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :
ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :
ដែលប្រាកដឬច្បាស់លាស់ក្នុងចិត្ត, ចប់សព្វគ្រប់, ស្រេចបាច់, ដាច់ស្រឡះ :
“ដំណោះស្រាយដាច់ស្រេច, កាត់ក្ដីវិវាទឱ្យដាច់ស្រេច, លែងលះគ្នាមិនទាន់ដាច់ស្រេច។”