វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដឹងក្ដី
ដឹងសេចក្ដី, ដឹងការណ៍ខុសត្រូវ, ដែលបានដឹងការណ៍ខុសត្រូវក្រែលហើយ :
ដឹងសេចក្ដី, ដឹងការណ៍ខុសត្រូវ, ដែលបានដឹងការណ៍ខុសត្រូវក្រែលហើយ :
ដឹងសេចក្ដី, ដឹងការណ៍ខុសត្រូវ, ដែលបានដឹងការណ៍ខុសត្រូវក្រែលហើយ :
“ក្មេងតូចពុំទាន់ដឹងក្ដី; រឿងហ្នឹងកើតមានយូរឆ្នាំហើយតាំងពីខ្ញុំទើបដឹងក្ដីឯណោះ។”