វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដួង
ន. [ដួង]
ដង្កូវពួកមួយ ច្រើនកើតក្នុងឈើពុក, ក្នុងដីធូរសើមដែលមានជីខ្លាំង, ក្នុងដើមវល្លិមានវល្លិខ្ញែរជាដើម ...។
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
៣ ន័យនិយមន័យ
១
ដង្កូវពួកមួយ ច្រើនកើតក្នុងឈើពុក, ក្នុងដីធូរសើមដែលមានជីខ្លាំង, ក្នុងដើមវល្លិមានវល្លិខ្ញែរជាដើម ...។
ឧទាហរណ៍
“”
២
អ្វីៗដែលមានរូបសណ្ឋានមូលភ្លឺ, រុងរឿង :
ឧទាហរណ៍
“ដួងព្រះអាទិត្យ, ដួងព្រះចន្ទ្រ ឬ ដួងខែ, ដួងតារា ឬ ដួងផ្កាយ, ដួងត្រា។”
៣
ឈ្មោះប្រាក់សម្រាប់ចាយមួយបែប មានរូបសណ្ឋានស្រដៀងនឹងរូបដង្កូវដួង, មានប្រើតែពីក្នុងសម័យបុរាណ :
ឧទាហរណ៍
“ប្រាក់ដួង។”
ទម្រង់ និងការបង្កើតពាក្យ
ទម្រង់ពាក្យ
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់