វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដួស
[ដួស]
កោយដងយកដោយវែក, ដោយស្លាបព្រាជាដើម :
កោយដងយកដោយវែក, ដោយស្លាបព្រាជាដើម :
កោយដងយកដោយវែក, ដោយស្លាបព្រាជាដើម :
“ដួសសម្ល។”
កោយ, ចូកដោយស្នែង :
“ក្របីដួសគ្នា។”
(ព.ប្រ.) ដួស, ដួសដង, ដួសនាយដួសអាយ បញ្ចៀសវាសវាង, កៀសនាយកៀសអាយ :
“និយាយដួស, និយាយដួសដង ...។”
បញ្ចៀសវាសវាង, កៀសនាយកៀសអាយ។
“”