វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដើម
ន. [ដើម]
គល់, ភាគជាដំបូង, ជាមុន :
គល់, ភាគជាដំបូង, ជាមុន :
គល់, ភាគជាដំបូង, ជាមុន :
“ដើមដៃ, ដើមទ្រូង, ដើមផ្លូវ។”
សំណុំខ្លួន, តួខ្លួន :
“ដើមឈើ, ដើមពោត; ឈើ ១ ដើម, ឫស្សី ១ ដើម, ដែក ១ដើម។”
អ្នកផ្ដើមធ្វើការ, ម្ចាស់ការ (ប្រើចំពោះតែការកុសល ឬមង្គលការផ្សេងៗ)។
“”
អ្នកផ្ដើមគិតជាមុនគេ។
“”
ដើមហេតុដែលជាធំក្នុងដំណើរ, ក្នុងរឿងអ្វីមួយ។
“”
អ្នកផ្ដើមចោទមុនគេ, រូបចោទក៍។
“”
សំណុំ, លំនាំ, ទំហំ នៃដើមដំណាំផ្សេងៗ :
“ពោតឆ្នាំនេះ មានដើមដងល្អគ្រាន់បើជាងពីក្នុងឆ្នាំមុន។”
គ្រាមុនបង្អស់។
“”
អ្នកប្ដឹងមុន។
“”
អ្នកផ្ដើមធ្វើបុណ្យ (ម្ចាស់បុណ្យ)។
“”
ហេតុដំបូង។
“”
កាលមុន, គ្រាដំបូង។
“”
អ្នកនាំផ្ដើមមុនគេ; ហេតុ, ដំណើរ, សេចក្ដីដែលផ្ដើមមុនបង្អស់។
“”
(ម.ព. ដើមអាទិ)។
“”
(ម.ព. ដើមអាទិ)។
“”
(វេវ. ដើមអាទិ៍)។