វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដើរទេស
កិ. [ដើ-ទេស]
ចេញចាកចោលទីកន្លែងដែលធ្លាប់នៅ ដើររសាត់អណ្ដែតទៅកាន់ទីដទៃ ដោយឥតមានសំដៅទីណាមួយជាប្រាកដ, ទាំងឥតមានសំដៅអ្នកឯណាមួយជាទីពំនាក់ឡើយ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ចេញចាកចោលទីកន្លែងដែលធ្លាប់នៅ ដើររសាត់អណ្ដែតទៅកាន់ទីដទៃ ដោយឥតមានសំដៅទីណាមួយជាប្រាកដ, ទាំងឥតមានសំដៅអ្នកឯណាមួយជាទីពំនាក់ឡើយ :
ឧទាហរណ៍
“ឆ្មាដើរទេស, ក្ដាមដើរទេស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់