វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដៀមដាម
កិ., គុ.កិ. [ដៀម-ដាម]
និយាយបញ្ចៀសវាសវាងដោយសេចក្ដីក្រោធ, សេចក្ដីច្រណែន, ឫស្យា ដើម្បីឱ្យអ្នកម្ខាងឈឺចិត្ត :
និយាយបញ្ចៀសវាសវាងដោយសេចក្ដីក្រោធ, សេចក្ដីច្រណែន, ឫស្យា ដើម្បីឱ្យអ្នកម្ខាងឈឺចិត្ត :
និយាយបញ្ចៀសវាសវាងដោយសេចក្ដីក្រោធ, សេចក្ដីច្រណែន, ឫស្យា ដើម្បីឱ្យអ្នកម្ខាងឈឺចិត្ត :
“កុំដៀមដាមឱ្យគេប្រយ័ត្នមានរឿង!”