វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដែកកេះ
ន. [ដែក-កេះ]
ឧបករណ៍ម្យ៉ាងមានទំហំតូចសម្រាប់បង្កើតភ្លើង មានក្បាលសម្រាប់កេះ១មានបំពង់ដាក់ថ្ម មានប្រឆេះដែលផ្សើមដោយប្រេងកាតឬប្រេងសាំង។ ដែកកេះក្នុងសម័យទំនើប ប្រើឧស្ម័នឆេះ ហើយគ្មានប្រឆេះ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
ឧបករណ៍ម្យ៉ាងមានទំហំតូចសម្រាប់បង្កើតភ្លើង មានក្បាលសម្រាប់កេះ១មានបំពង់ដាក់ថ្ម មានប្រឆេះដែលផ្សើមដោយប្រេងកាតឬប្រេងសាំង។ ដែកកេះក្នុងសម័យទំនើប ប្រើឧស្ម័នឆេះ ហើយគ្មានប្រឆេះ :
ឧទាហរណ៍
“កុំឱ្យក្មេងកាន់ដែកកេះផ្ដេសផ្ដាស។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់