វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដៃដល់
គុ. [ដៃ-ដល់]
(សំនួន.) ដែលប្រព្រឹត្តអ្វីមួយដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ :
ស្វែងយល់ពីពាក្យ
១ ន័យនិយមន័យ
១
(សំនួន.) ដែលប្រព្រឹត្តអ្វីមួយដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ :
ឧទាហរណ៍
“កម្លាំងសមត្ថកិច្ចបានឃាត់ខ្លួនជនដៃដល់។”
បន្តរៀនទៀត
មើលទាំងអស់ (សំនួន.) ដែលប្រព្រឹត្តអ្វីមួយដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ :
(សំនួន.) ដែលប្រព្រឹត្តអ្វីមួយដោយខ្លួនឯងផ្ទាល់ :
“កម្លាំងសមត្ថកិច្ចបានឃាត់ខ្លួនជនដៃដល់។”