វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដៃតោង
ន. [ដៃ-តោ-ង]
សរីរាង្គនៃរុក្ខជាតិវារ មានសណ្ឋានតូច ឆ្មារ មូល វែង និងទន់ សម្រាប់តោងឡើងលើ :
សរីរាង្គនៃរុក្ខជាតិវារ មានសណ្ឋានតូច ឆ្មារ មូល វែង និងទន់ សម្រាប់តោងឡើងលើ :
សរីរាង្គនៃរុក្ខជាតិវារ មានសណ្ឋានតូច ឆ្មារ មូល វែង និងទន់ សម្រាប់តោងឡើងលើ :
“ននោងមានដៃតោង។”