វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំណៀល
ន. [ដំ-ណៀល]
សម្ដីដៀល, សម្ដីរិះគន់, និន្ទាធ្ងន់ៗ :
សម្ដីដៀល, សម្ដីរិះគន់, និន្ទាធ្ងន់ៗ :
សម្ដីដៀល, សម្ដីរិះគន់, និន្ទាធ្ងន់ៗ :
“គួរប្រយ័ត្ន កុំប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ក្រែងនឹងមានដំណៀលដល់ខ្លួន រាលដាលដល់ផៅពង្សវង្សត្រកូលផង។”