វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំណេក
ន. [ដំ-ណេក]
ទីសម្រាប់ដេក, កន្លែងដេក; ឥរិយាបថដេក :
ទីសម្រាប់ដេក, កន្លែងដេក; ឥរិយាបថដេក :
ទីសម្រាប់ដេក, កន្លែងដេក; ឥរិយាបថដេក :
“ដាក់ហឹបក្បែរដំណេក; ទទួលទានដំណេក, លង់ដំណេក។”
កន្លែងដែលដាក់ក្បាលពេលដេក :
“ការរៀបចំក្បាលដំណេកជារឿងសំខាន់។”