វចនានុក្រមខ្មែរវចនានុក្រម
ដំណេរ
ន. [ដំ-ណេ]
ការដេរ, ការធ្វើឱ្យកើតបានជាថ្នេរ, វិជ្ជាជីវ : ឬសិល្បៈខាងការកាត់ ដេរ :
ការដេរ, ការធ្វើឱ្យកើតបានជាថ្នេរ, វិជ្ជាជីវ : ឬសិល្បៈខាងការកាត់ ដេរ :
ការដេរ, ការធ្វើឱ្យកើតបានជាថ្នេរ, វិជ្ជាជីវ : ឬសិល្បៈខាងការកាត់ ដេរ :
“គេមានសញ្ញាបត្រខាងដំណេរ។”